Η Ντίνα Συκουτρή, στο δεύτερο μέρος της συνέντευξής της, επιστρέφει στις ρίζες της οικογένειάς της, εκεί όπου η ιστορία γράφτηκε με πόνο, απώλεια αλλά και απρόσμενη ανθρωπιά. Μέσα από τις διηγήσεις, που οι πρόσφυγες γονείς της έκαναν, αποκαλύπτονται ιστορίες που τη διαμόρφωσαν ως άνθρωπο.
Σε μια βαθιά συναισθηματική εξομολόγηση η Ντίνα Συκουτρή διηγείται πράξεις σιωπηλής αγάπης αλλά και σωτήριας υπέρβασης, που της δίδαξαν μια αλήθεια απλή, πως στο κέντρο όλων στέκεται ο άνθρωπος, πέρα από σύνορα και ταυτότητες.